Poprzedni temat «» Następny temat


Za co ta Złota Piłka?
Autor Wiadomość
adiczko 



Klub: Victoria Koszyce Małe
Pozycja: Obrońca
Pomógł: 25 razy
Wiek: 22
Posty: 476
Skąd: Tarnów
Wysłany: 2011-12-23, 08:56   Za co ta Złota Piłka?

Za co ta Złota Piłka?



"Złota Piłka" jest nagrodą przyznawaną wybitnym piłkarzom już od ponad pięćdziesięciu lat. Trudno klasyfikować zawodników występujących na różnych pozycjach, w różnych ligach, prezentujących odmienne style gry... Dlatego werdykt nie zawsze jest sprawiedliwy.

Nagroda, której początki sięgają 1956 roku, była pomysłem ówczesnego szefa magazynu "France Football" Gabriela Hanota. Postanowił on wyróżniać najlepszych piłkarzy Starego Kontynentu w danym roku. Początkowo klasyfikowano wyłącznie piłkarzy reprezentujących kraje europejskie, w 1995 roku zmieniono formułę i pozwolono kandydować graczom spoza Europy, którzy występują w klubach Starego Kontynentu. Od 2007 roku zniesiono wymóg gry w ligach Europy, plebiscyt stał się więc wyborem najlepszego piłkarza na świecie. W 2010 roku doszło do połączenia "Złotej Piłki" France Football i plebiscytu "Piłkarz Roku FIFA", organizowanego od 1991 roku i stworzenia trofeum "Złota Piłka FIFA".

Przez lata zmieniał się również sposób wyłaniania zwycięzców, zmieniała się liczba elektorów i kraje z których wybierający najlepszego futbolistę pochodzili. Niezmienne pozostały jednak kontrowersje dotyczące wyboru najlepszego z najlepszych:

1956: Stanley Matthews (Anglia/Blackpool)
Kontrowersje: Pierwsza "Złota Piłka" przyznana bardziej za całokształt, niż sukcesy z mijającego roku. W chwili otrzymania nagrody Anglik miał już ponad 40 lat. W roku 1956 na to trofeum bardziej zasłużyli Alfredo Di Stéfano - który poprowadził Real do zwycięstwa w premierowej edycji Pucharu Mistrzów albo Lew Jaszyn - mistrz olimpijski z Melbourne.

1957: Alfredo Di Stéfano (Hiszpania/Real Madryt)
Bez dyskusji: Argentyńczyk z hiszpańskim paszportem zdominował europejski futbol w tamtym okresie. Akurat w tym roku wraz z Realem obronił Puchar Mistrzów i zdobył mistrzostwo Hiszpanii oraz koronę króla strzelców Primera División (31 goli).

1958: Raymond Kopa (Francja/Real Madryt)
Bez dyskusji: Puchar Mistrzów i mistrzostwo Hiszpanii w barwach Realu, trzecie miejsce na świecie z reprezentacją Francji. Nie miał większej konkurencji: aż 14. z 16. elektorów umieściło Francuza polskiego pochodzenia na pierwszym miejscu na swej liście.

1959: Alfredo Di Stéfano (Hiszpania/Real Madryt)
Bez dyskusji: Doprowadził Real Madryt do czwartego z kolei triumfu w Pucharze Mistrzów i został najlepszym strzelcem ligi hiszpańskiej (23 gole).

1960: Luis Suárez (Hiszpania/FC Barcelona)
Kontrowersje: Barcelona zdobyła Puchar Miast Targowych, ale Suárez nie zagrał w meczach finałowych z Birmingham City. Jesienią był jednym z głównych autorów historycznego wyeliminowania Realu Madryt z Pucharu Mistrzów. Ale na "Złotą Piłkę" bardziej zasłużył Ferenc Puskás, który w maju zdobył dla Realu 4 gole w finale Pucharu Mistrzów z Eintrachtem Frankfurt.

1961: Omar Sivori (Włochy/Juventus Turyn)
Kontrowersje: Argentyńczyk z pochodzenia, ale posiadał również włoski paszport, dzięki czemu mógł się ubiegać o "Złotą Piłkę". W 1961 roku zdobył z Juve mistrzostwo Włoch. Wyprzedził Luisa Suáreza, bohatera transferu z Barcelony do Interu Mediolan. Zupełnie nie doceniono triumfatorów Pucharu Mistrzów - piłkarzy Benfiki Lizbona.

1962: Josef Masopust (Czechosłowacja/Dukla Praga)
Bez dyskusji: Lider drużyny wicemistrzów świata, najlepszej spośród europejskich ekip na mundialu w Chile. Jedyny konkurent to Portugalczyk Eusébio, który właśnie w tym roku objawił pełnię swego talentu.

1963: Lew Jaszyn (ZSRR/Dynamo Moskwa)
Bez dyskusji: Jaszyn to jedyny do tej pory bramkarz, który zdobył "Złotą Piłkę". W 1963 roku zanotował kapitalny występ w barwach Reszty Świata w meczu przeciwko Anglii na stadionie Wembley z okazji stulecia Football Association. Największym konkurentem był Włoch Gianni Rivera, z AC Milan zdobywca Pucharu Mistrzów.

1964: Dennis Law (Szkocja/Manchester United)
Kontrowersje: Znakomity napastnik, ale w tamtym roku bez większych osiągnięć. Na trofeum zdecydowanie bardziej zasłużył Luis Suárez: mistrz Europy z reprezentacją Hiszpanii i zdobywca Pucharu Europy z Interem Mediolan.

1965: Eusébio (Portugalia/Benfica Lizbona)
Bez dyskusji: Mistrz Portugalii, król strzelców tamtejszej ligi (28 goli), awans do mistrzostw świata z reprezentacją Portugalii. Ale w finale Pucharu Mistrzów Benfica przegrała z Interem 0:1. To właśnie gracze Interu: Giacinto Facchetti i Luis Suárez zajęli kolejne lokaty.

1966: Bobby Charlton (Anglia/Manchester United)
Bez dyskusji: Mistrz świata z reprezentacją Anglii. Jedynym poważnym konkurentem był Portugalczyk Eusébio - król strzelców mistrzostw świata, który przegrał z Anglikiem minimalnie. Obaj zasłużyli na zwycięstwo za wspaniałą grę, ale w bezpośrednim pojedynku na mistrzostwach świata Anglia pokonała Portugalię 2:1, więc 1. miejsce Charltona jest jak najbardziej sprawiedliwe.

1967: Flórián Albert (Węgry/Ferencvaros Budapeszt)
Kontrowersje: Mistrz Węgier, najlepszy strzelec Pucharu Miast Targowych, ale wszystkie gole w tej edycji zdobył jeszcze w 1966 roku. Z reprezentacją awansował do ćwierćfinału mistrzostw Europy. Na "Złotą Piłkę" nie zasłużył jednak bardziej niż: Jimmy Johnstone z Celticu Glasgow - zdobywca Pucharu Mistrzów, Franz Beckenbauer - zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów z Bayernem Monachium, czy Anglik Bobby Charlton.

1968: George Best (Irlandia Północna/Manchester United)
Bez dyskusji: Irlandczyk miał świetny sezon uwieńczony Pucharem Mistrzów i tytułem króla strzelców ligi angielskiej. Jedynym poważniejszym konkurentem był jego kolega klubowy Bobby Charlton.

1969: Gianni Rivera (Włochy/AC Milan)
Bez dyskusji: Zdobywca Pucharu Mistrzów jako kapitan AC Milan, awansował z reprezentacją Włoch do finałów mistrzostw świata w Meksyku. Głównym konkurentem Rivery był jego rodak Luigi Riva z Cagliari, król strzelców Serie A i bohater eliminacji do mistrzostw świata.

1970: Gerd Müller (RFN/Bayern Monachium)
Bez dyskusji: Trzecie miejsce na mistrzostwach świata z drużyną RFN, król strzelców tej imprezy (10 goli). Ponadto król strzelców Bundesligi (38 goli) i zdobywca Złotego Buta dla najlepszego strzelca w Europie. Główni konkurenci: Anglik Bobby Moore i Włoch Luigi Riva.

1971: Johan Cruyff (Holandia/Ajax Amsterdam)
Bez dyskusji: Początek ery Ajaxu. Pierwszy triumf w Pucharze Mistrzów klubu, w którym Johan Cruyff grał pierwsze skrzypce. Konkurentów nie było. Sandro Mazzola z Interu i George Best z Manchesteru United, kolejni piłkarze na liście najlepszych, nie mieli szans na dogonienie Holendra.

1972: Franz Beckenbauer (RFN/Bayern Monachium)
Kontrowersje: Walka o trofeum była wewnętrzną sprawą piłkarzy RFN, mistrzów Europy. Wygrał Beckenbauer, kapitan reprezentacji i Bayernu Monachium - mistrza Bundesligi. Wyprzedził minimalnie Gerda Müllera i Güntera Netzera. Zdaniem wielu fachowców to właśnie Netzerowi należała się "Złota Piłka" za rok 1972.

1973: Johan Cruyff (Holandia/Ajax Amsterdam-FC Barcelona)
Bez dyskusji: Trzeci triumf Ajaxu w Pucharze Europy, mistrzostwo kraju oraz awans reprezentacji Holandii po wielu latach przerwy do finałów mistrzostw świata to w dużej mierze zasługa wspaniałej gry Cruyffa. Wielkim wydarzeniem był również jego transfer do Barcelony. Liczących się konkurentów właściwie nie było.

1974: Johan Cruyff (Holandia/FC Barcelona)
Kontrowersje: Cruyff nadal czarował, zarówno w lidze hiszpańskiej - którą wygrał z Barceloną, jak i na mistrzostwach świata. Ale mistrzostwo świata z zespołem RFN oraz Puchar Mistrzów z Bayernem Monachium zgarnął Franz Beckenbauer, który w plebiscycie musiał uznać wyższość Holendra. Trzeci w klasyfikacji Kazimierz Deyna nie miał szans na zwycięstwo.

1975: Ołeh Błochin (ZSRR/Dynamo Kijów)
Bez dyskusji: Puchar Zdobywców Pucharów i Superpuchar Europy z kijowskim Dynamo. Szczególnie znakomitą grą w spotkaniach o Superpuchar z Bayernem Monachium zyskał wielu zwolenników. Drugi w klasyfikacji Beckenbauer był daleko w tyle.

1976: Franz Beckenbauer (RFN/Bayern Monachium)
Bez dyskusji: Trzeci triumf Bayernu w Pucharze Mistrzów, oraz wicemistrzostwo Europy, po porażce w rzutach karnych z Czechosłowacją. Poważnym kandydatem do zdobycia "Złotej Piłki" był bramkarz mistrzów Europy Ivo Viktor z Dukli Praga, ale błąd w ostatniej minucie meczu finałowego Euro '76 znacznie zmniejszył jego szanse.

1977: Alan Simonsen (Dania/Borussia Mönchengladbach)
Kontrowersje: Dobry napastnik, mistrz Niemiec z Borussią Mönchengladbach i strzelec bramki w przegranym z Liverpoolem finale Pucharu Europy. Reprezentant Danii, która nie liczyła się wówczas w Europie i wyraźnie przegrała z Polską w eliminacjach do mistrzostw świata. Czyli mocno kontrowersyjny wybór. W polskiej prasie pojawiły się nawet opinie, że w roku 1977 na "Złotą Piłkę" bardziej zasłużył... Grzegorz Lato. Lepszym kandydatem od Duńczyka był z pewnością Kevin Keegan, zdobywca Pucharu Mistrzów z Liverpoolem.

1978: Kevin Keegan (Anglia/HSV Hamburg)
Kontrowersje: Keegan przeszedł do HSV, a w plebiscycie "France Football" postanowiono naprawić błąd sprzed roku. Niesłusznie, bo Anglikowi "Złota Piłka" za rok 1978 się nie należała. Nie zagrał w mistrzostwach świata, nie zdobył nawet mistrzostwa RFN z HSV. Za Keeganem Hans Krankl z Austrii, znakomity na mundialu. Trzecie miejsce zajął Rob Rensenbrink z Holandii: gdyby w ostatniej minucie finału mistrzostw świata trafił do siatki, a nie w słupek, to on pod koniec roku odbierałby cenną statuetkę.

1979: Kevin Keegan (Anglia/HSV Hamburg)
Bez dyskusji: Mistrzostwo RFN i awans do finałów mistrzostw Europy z reprezentacją Anglii, jesienią dobre występy w Pucharze Mistrzów. Mimo braku sukcesów w europejskich pucharach w sezonie 1978-79, nie miał groźnych konkurentów.

1980: Karl-Heinz Rummenigge (RFN/Bayern Monachium)
Bez dyskusji: Mistrz Europy, mistrz Bundesligi i król ligowych strzelców (26 goli). Na turnieju Euro bardziej błyszczał jego kolega z reprezentacji Bernd Schuster, ale w plebiscycie Rummenigge wygrał zdecydowanie, z 25. elektorów tylko jeden nie umieścił go na swojej liście na pierwszym miejscu. Daleko w tyle Schuster i Michel Platini z Francji.

1981: Karl-Heinz Rummenigge (RFN/Bayern Monachium)
Bez dyskusji: Mistrzostwo Bundesligi, korona króla strzelców (29 goli), awans z reprezentacją RFN do finałów mistrzostw świata. Znów właściwie nie miał konkurencji, wyraźnie wyprzedzając swych rodaków: Paula Breitnera i Bernda Schustera.

1982: Paolo Rossi (Włochy/Juventus Turyn)
Bez dyskusji: Mistrz świata i król strzelców tej imprezy (6 goli). Wygrał bezdyskusyjnie, chociaż na boisko po dwuletniej dyskwalifikacji powrócił dopiero w maju. Trzeci w klasyfikacji Zbigniew Boniek miał szansę na drugie miejsce, ale organizatorzy plebiscytu wypromowali swego rodaka Alaina Giresse.

1983: Michel Platini (Francja/Juventus Turyn)
Kontrowersje: Wygrana raczej z braku wybitnych konkurentów, niż za szczególne osiągnięcia. Król strzelców Serie A, zdobywca Pucharu Włoch. Ale w finale Pucharu Mistrzów Juventus przegrał z HSV, a w Serie A został wyprzedzony przez AS Roma. Mimo to Platini wygrał plebiscyt zdecydowanie, wyprzedzając Szkota Kennyego Dalglisha z FC Liverpool (porażka w Pucharze Mistrzów z Widzewem Łódź, Szkoci nie awansowali na Euro) i Alana Simonsena (awans Danii do finałów mistrzostw Europy). Felix Magath z HSV, którego strzał zadecydował o zwycięstwie nad Juventusem, dopiero na piątym miejscu, ale za głównego twórcę sukcesu klubu z Hamburga słusznie uznano trenera Ernsta Happela.

1984: Michel Platini (Francja/Juventus Turyn)
Bez dyskusji: Mistrz Europy, król strzelców tej imprezy (9 goli), Puchar Zdobywców Pucharów, Mistrzostwo Włoch, król strzelców Serie A. Spośród 26. elektorów jedynie dwóch nie dało triumfatorowi pierwszej lokaty. Poważnych konkurentów nie było. Na drugim miejscu kolejny Francuz Jean Tigana, główny "asystent" Platiniego podczas Euro.

1985: Michel Platini (Francja/Juventus Turyn)
Bez dyskusji: Kolejny rok pod znakiem Platiniego. Zdobył Puchar Mistrzów, Puchar Interkontynentalny i Superpuchar Europy, został też królem strzelców Serie A i wywalczył z Francją awans do finałów mistrzostw świata. Gdyby plebiscyt przeprowadzano w połowie roku, spore szanse na zwycięstwo miałby Boniek, który ostatecznie zajął 6. miejsce.

1986: Ihor Biełanow (ZSRR/Dynamo Kijów)
Kontrowersje: Jedna z największych kontrowersji w historii plebiscytu. Dobry napastnik, ale też nie piłkarz wybitnego formatu. Puchar Zdobywców Pucharów z Dynamo Kijów, na mistrzostwach świata ledwie 1/8 finału i hat-trick w przegranym meczu z Belgią, świetny występ w meczu eliminacji mistrzostw Europy z Francją i to wszystko. Wybór był raczej efektem propagandowym "pieriestrojki" i ocieplenia na linii wschód-zachód, niż wskazaniem najlepszego piłkarza na kontynencie w 1986 roku. Wypada jeszcze dodać, że piłkarzem roku w ZSRR został wówczas Ołeksandr Zawarow. Na trofeum najbardziej zasłużył Anglik Gary Lineker: król strzelców mistrzostw świata oraz ligi angielskiej w barwach Evertonu.

1987: Ruud Gullit (Holandia/PSV Eindhoven-AC Milan)
Kontrowersje: Mistrzostwo Eredivisie z PSV, transfer do AC Milan i awans z reprezentacją Holandii do finałów mistrzostw Europy. Na "Złotą Piłkę" zasłużył również Portugalczyk Paulo Futre, który błyszczał wiosną w barwach zdobywcy Pucharu Mistrzów FC Porto. Na niekorzyść Portugalczyka przemawiał brak sukcesów reprezentacji narodowej.

1988: Marco van Basten (Holandia/AC Milan)
Bez dyskusji: Mistrz Europy, król strzelców tego turnieju (5 goli). mistrz Serie A z AC Milan. Podium zajęli koledzy van Bastena z klubu i reprezentacji: Ruud Gullit i Frank Rijkaard.

1989: Marco van Basten (Holandia/AC Milan)
Bez dyskusji: Puchar Europy z AC Milan, wsparty 10. golami van Bastena. W tyle za wybitnym napastnikiem koledzy z klubu: Franco Baresi i Frank Rijkaard.

1990: Lothar Matthäus (Niemcy/Inter Mediolan)
Bez dyskusji: Kapitan i lider reprezentacji RFN, która zdobyła mistrzostwo świata. Zdecydowanie wyprzedził króla strzelców mundialu Włocha Salvatore Schillaciego.

1991: Jean-Pierre Papin (Francja/Olympique Marsylia)
Bez dyskusji: Mistrz Francji, król strzelców Ligue 1 (23 gole), awans z reprezentacją Francji do finałów Euro '92. W finale Pucharu Mistrzów Olympique Marsylia sensacyjnie przegrał z Crveną Zvezdą Belgrad, ale piłkarze zwycięskiego klubu: Dejan Savićević i Darko Panczew w plebiscycie wyraźnie przegrali z Papinem.

1992: Marco Van Basten (Holandia/AC Milan)
Kontrowersje: Mistrz Włoch i król strzelców Serie A (25 goli), brązowy medalista Euro '92. Na "Złotą Piłkę" bardziej zasłużyli: Bułgar Christo Stoiczkow z Barcelony i Peter Schmeichel z Manchesteru United, który poprowadził Danię do mistrzostwa Europy.

1993: Roberto Baggio (Włochy/Juventus Turyn)
Bez dyskusji: Puchar UEFA z Juventusem, awans do mistrzostw świata z reprezentacją Włoch. Najgroźniejszy rywal, Holender Dennis Bergkamp przegrał z Baggio wyraźnie.

1994: Christo Stoiczkow (Bułgaria/FC Barcelona)
Bez dyskusji: Znakomity występ na mundialu w USA: czwarte miejsce Bułgarii i tytuł króla strzelców turnieju. Mistrzostwo Hiszpanii, ale w finale Ligi Mistrzów klęska Barcelony aż 0:4 z Milanem. Wyraźnie wyprzedził jedynego liczącego się konkurenta: Włocha Roberto Baggio.

1995: George Weah (Liberia/PSG-AC Milan)
Kontrowersje: Pierwsza edycja dopuszczająca wybór piłkarzy spoza Europy, ale grających w europejskich klubach, z czego od razu skorzystano. George Weah miał znakomity sezon, zdobył Puchar Francji i awansował z PSG do półfinału Ligi Mistrzów, został również najlepszym strzelcem tych rozgrywek w sezonie 1994-95. Nie wyróżniał się jednak na tle takich piłkarzy jak Jürgen Klinsmann, Alessandro Del Piero czy Patrick Kluivert.

1996: Matthias Sammer (Niemcy/Borussia Dortmund)
Bez dyskusji: Najlepszy piłkarz reprezentacji Niemiec - mistrzów Europy. Mistrz Niemiec z Borussią Dortmund. Zwycięstwo zasłużone, choć minimalnie wyprzedził wschodzącą gwiazdę światowej piłki Brazylijczyka Ronaldo. Alessandro Del Piero, najlepszy piłkarz triumfującego w Lidze Mistrzów Juventusu dopiero czwarty.

1997: Ronaldo (Brazylia/FC Barcelona-Inter Mediolan)
Bez dyskusji: Puchar Zdobywców Pucharów, Puchar Hiszpanii i korona króla strzelców Primera División (34 gole) - w barwach Barcelony. Jesienią występował już w barwach Interu. Wyrósł na największą gwiazdę światowego futbolu i w roku 1997 nie miał godnych siebie rywali.

1998: Zinedine Zidane (Francja/Juventus Turyn)
Bez dyskusji: Mistrz świata z reprezentacją Francji, to jego dwa gole pogrążyły w finale Brazylię. Mistrz Włoch w barwach Juventusu, ale w finale Ligi Mistrzów porażka z Realem Madryt. Konkurenci daleko w tyle.

1999: Rivaldo (Brazylia/FC Barcelona)
Bez dyskusji: Mistrzostwo Hiszpanii z Barceloną, triumf w Copa América 1999 z reprezentacją i korona króla strzelców tej imprezy. Jedynym poważnym konkurentem był David Beckham, który znacznie przyczynił się do triumfu Manchesteru United w Lidze Mistrzów.

2000: Luis Figo (Portugalia/FC Barcelona-Real Madryt)
Kontrowersje: Znakomity występ na Euro 2000, gdzie Portugalia doszła do półfinału. Bohater głośnego transferu z Barcelony do Realu Madryt. W mistrzostwach Europy triumfowała jednak Francja, której grą kierował Zinedine Zidane i to jemu bardziej należała się nagroda. W czołówce nie było miejsca dla Raúla, który z Realem wygrał Ligę Mistrzów, ale zawiódł podczas Euro.

2001: Michael Owen (Anglia/Liverpool)
Bez dyskusji: Puchar UEFA, Superpuchar Europy, Puchar Anglii, Puchar Ligi Angielskiej w barwach FC Liverpool. awans do mistrzostw świata z reprezentacją Anglii, a w eliminacjach kapitalny występ w meczu z Niemcami na Stadionie Olimpijskim w Monachium. Zdecydowanie wyprzedził Raúla z Realu Madryt i Olivera Kahna z Bayernu Monachium.

2002: Ronaldo (Brazylia/Inter Mediolan-Real Madryt)
Bez dyskusji: Po zdobyciu mistrzostwa świata i korony króla strzelców tego turnieju (8 goli) - "Złotą Piłkę" miał praktycznie zapewnioną. Największym konkurentem dla Ronaldo był kolega z reprezentacji Brazylii, obrońca Roberto Carlos.

2003: Pavel Nedved (Czechy/Juventus Turyn)
Bez dyskusji: Mistrz i zdobywca Superpucharu Włoch. W finale Ligi Mistrzów porażka z AC Milan w rzutach karnych. Drugie miejsce zajął Thierry Henry z Arsenalu, a dopiero trzeci Paolo Maldini z Milanu.

2004: Andrij Szewczenko (Ukraina/AC Milan)
Kontrowersje: Mistrz Włoch i król strzelców Serie A (24 gole), jednak nie wystąpił na najważniejszym turnieju roku, czyli Euro 2004, na który Ukraina nie wywalczyła kwalifikacji. Bohaterowie tego turnieju: Deco - Portugalczyk rodem z Brazylii i Grek Theodoros Zagorakis musieli uznać wyższość ukraińskiego napastnika.

2005: Ronaldinho (Brazylia/FC Barcelona)
Bez dyskusji: Zdobył mistrzostwo i Superpuchar Hiszpanii z Barceloną oraz Puchar Konfederacji z reprezentacją Brazylii. Pokonał konkurentów swoją efektowną, widowiskową grą.

2006: Fabio Cannavaro (Włochy/Juventus Turyn-Real Madryt)
Kontrowersje: Kapitan reprezentacji Włoch, która triumfowała na mistrzostwach świata w Niemczech. Jednak w kadrze Italii na tym mundialu było kilku lepszych graczy, choćby Andrea Pirlo, Alessandro Del Piero i Gianluigi Buffon. Czwarte miejsce Ronaldinho, który z Barceloną wygrał Ligę Mistrzów, to efekt słabego występu Brazylii na mundialu.

2007: Kaká (Brazylia/AC Milan)
Bez dyskusji: Zwycięzca i król strzelców Ligi Mistrzów, zdobywca Superpucharu Europy i Klubowego Mistrzostwa Świata. Brazylijczyk wygrał zdecydowanie, a tuż za jego plecami uplasowali się Portugalczyk Cristiano Ronaldo i Lionel Messi z Argentyny.

2008: Cristiano Ronaldo (Portugalia/Manchester United)
Bez dyskusji: Triumf w Lidze Mistrzów, mistrzostwo Anglii, Klubowe Mistrzostwo Świata. Król strzelców Premier League (31 goli). Drugie miejsce zajął Lionel Messi, a kolejne pozycje mistrzowie Europy, reprezentanci Hiszpanii: Fernando Torres, Iker Casillas i Xavi.

2009: Lionel Messi (Argentyna/FC Barcelona)
Bez dyskusji: Zwycięzca, najlepszy strzelec i najefektowniejszy zawodnik Ligi Mistrzów, mistrz Hiszpanii i zdobywca Copa del Rey. Numer jeden sprzed roku Cristiano Ronaldo na drugim miejscu.

2010: Lionel Messi (Argentyna/FC Barcelona)
Kontrowersje: Pierwsza edycja "Złotej Piłki FIFA", czyli połączenie "Złotej Piłki" magazynu France Football z nagrodą Piłkarz Roku FIFA. Werdykt dosyć kontrowersyjny, bo chociaż Messi na boisku czarował jak przed rokiem, to nie wygrał ani Ligi Mistrzów z Barceloną, ani też nie pokazał swojej wielkiej klasy podczas mundialu w RPA, gdzie Argentyna odpadła w 1/4 finału. Kolejne lokaty dla mistrzów świata: Andrésa Iniesty i Xaviego. Podium zwycięzców zdominowali więc gracze Barcelony.

2011:
Nominowano trzech piłkarzy: Cristiano Ronaldo, Lionel Messi i Xavi. Faworytem znów jest Argentyńczyk.

źródło: futbolnews.pl
_________________
<- KLIK!
 
 
     
andres 



Pozycja: Pomocnik
Zaproszone osoby: 3
Pomógł: 79 razy
Wiek: 22
Posty: 800
Wysłany: 2011-12-23, 18:38   

No i w tym roku znowu wygra Leo Messi ;) Jest zdecydowanie najlepszym piłkarzem na globie, nie ma sobie równych. Ewentualne wątpliwości rozwiał 10 grudnia. Na drugim miejscu będzie zacięta walka, Xavi wygrał mnóstwo trofeów, Ronaldo tylko jeden, w reprezentacji również lepiej prezentuje się Hiszpan. Ale patrząc na każdego indywidualnie to Ronaldo jest większą gwiazdą niż Xavi, jednak to o niczym nie świadczy.
 
     
mksBP 



Klub: Forumowy idiota.
Pozycja: Pomocnik
Pomógł: 72 razy
Posty: 1407
Skąd: Biała Podlaska
Wysłany: 2011-12-23, 20:07   

andres, no i nie zapomnijmy, że Platini faworyzuje Messiego. Ale zgodzę się, że Leo jest najlepszym piłkarzem globu, lecz to długo nie potrwa - następny sezon będzie należał do Angela Di Marii, który wg. mnie jest na równi z Messim.
Zresztą nie wiem jak wy, ale dla mnie takie nagrody znaczenia nie mają ! Liczą się tylko trofea zespołowe.
Tak, tak wiem, że Angel nic nie wygrał ale przypomnijcie sobie Messiego i nagroda w 2010 roku, za co ? Nie wiem, nie wiem też dlaczego nie dostał jej Iniesta - kapitalny Mundial, w klubie grał pierwsze skrzypce ale oczywiście Platini jest zakochany w Messim.
_________________


Wiadomość została wysłana automatycznie, prosimy na nią nie odpowiadać.
 
     
andres 



Pozycja: Pomocnik
Zaproszone osoby: 3
Pomógł: 79 razy
Wiek: 22
Posty: 800
Wysłany: 2011-12-24, 15:53   

mksbp98, a co ma do tego Platini <lol2> ? Wybierają kapitanowie, trenerzy i ktoś tam jeszcze, nieprawdaż ? Również bardziej chciałem Andresa na pierwszym miejscu, ale niestety, wyborcy kierowali się tylko umiejętnościami indywidualnymi.
 
     
Jamson 



Pozycja: Napastnik
Pomógł: 4 razy
Posty: 290
Wysłany: 2011-12-24, 19:43   

Panowie, tego kto głosuje, czy Platini faworyzuję Messiego, czemu Iniesta nie dostał złotej piłki w 2010 - tego nie możecie wiedzieć! (Chyba, że macie jakieś znajomości :D )
_________________

 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group

Stworzył: PatrykSpec || Zmodyfikował: DariniO


pilka nozna ePilka.pl - polska piłka za
granicą
Na naszym forum znajdziesz : | Trening piłkarski | Trenuj | Trening piłki nożnej | Piłka | Piłka młodziezowa | Ćwiczenia piłkarskie | Tricki | Rzuty karne | Porady piłkarskie | Trening | Piłka nożna | Soccer coaching | Trener | | Rzuty wolne | Forum piłkarskie | Porady piłka nożna





Wszelkie Prawa Zastrzeżone, kopiowanie bez zgody autora zabronione!

Strona Głowna | Pomoc | Kontakt